ခ်ီးမြမ္း သံုးမိနစ္, ကဲ့ရဲ႕သံုးမိနစ္

ေခတ္နဲ႔အညီ စကားပံုေျပာင္လဲျပစ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔ဘာသာ သူတို႔ ခုနစ္ရက္ပဲ ခ်ီးက်ဴးက်ဴး၊ ခုနစ္ႏွစ္ပဲ ခ်ီးမြမ္းမြမ္း၊ ကိုယ့္ဘက္ကေတာ့ မိနစ္ပိုင္းေလာက္ပဲ ခံစားမိပါေစလို႔ ေျပာခ်င္တာပါ။ လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ လူ႔ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ေနရမယ္။ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းနဲ႔ ဆက္ဆံရမယ္။

လူ႔ပတ္ဝန္းက်င္ဆိုတာ လူေတြ အမ်ားႀကီးကို ဆိုလိုတာပါ။ လူအမ်ားႀကီးဆိုေတာ့ စိတ္ေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိေနတာ မဆန္းပါဘူး။ ဒီေန႔ မင္းက အက်ႌအနီေရာင္ကေလး ဝတ္ထားတာကို တစ္ေယာက္က“အရမ္းလွတာပဲ၊ မင္းနဲ႔ အနီေရာင္ေလးနဲ႔ လိုက္ဖက္လိုက္တာ”လို႔ ေျပာေပမယ့္ အျခားတစ္ေယာက္က “ဟာ ဒီေကာင္ကြာ ကိုယ့္အသားမွ ကိုယ္အားမနာ၊ အနီေရာင္ေတာက္ေတာက္ႀကီး ဝတ္ထားရတယ္လို႔၊ ကၽြဲေဝွ႔ခံရမွ လွေနမယ္”လို႔ ေျပာရင္ မင္း ဘာလုပ္မွာလဲ။

၁။ အဲဒီအက်ႌကို ခ်က္ခ်င္းခၽြတ္ပစ္ျပီး လႊင့္ပစ္လိုက္မွာလား။
၂။ “ဒီလူႀကီး အသက္ႀကီးျပီး အခ်ိန္မစီးဘူး၊ ငါလွတာကို မနာလိုလို႔ ေနမွာ”ဆိုျပီး ေဒါသျဖစ္စရာ အေတြးကို ငရဲႀကီးခံျပီး ေတြးမွာလား။၃။ “ငါ တကယ္ပဲ အဲဒီအက်ႌနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ၾကည့္ရ ဆိုးေနလား”ဆိုျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို မလံုမလဲ ျဖစ္ဦးမွာလား။

ပထမတစ္ေယာက္ ခ်ီးက်ဴးတုန္းက မင္းၿပံဳးၿပံဳးေလးနဲ႔ ေနခဲ့မွာပါ။ ေနာက္တစ္ေယာက္ ကဲ့ရဲ႔ေတာ့ မင္း မဲ့သြားခဲ့ၿပီ။ အၾကာႀကီး ၿပံဳးေနရင္လည္း ရုပ္ဆိုးမယ္၊ ခ်ီးက်ဴးခံရလို႔ ဝမ္းသာတယ္ဆိုရင္လည္း အေတြးေတြ ဆင့္ကာဆင့္ကာ ပြားမေနဘဲ ဝမ္းသာစရာရွိတာကို ရိုးရိုးေလးပဲ ဝမ္းသာလိုက္ပါတယ္။ ကဲ့ရဲ႕ရႈတ္ခ်ခံရလို႔ ဝမ္းနည္းတယ္၊ မေက်မနပ္ျဖစ္တယ္ဆိုရင္လည္း သံုးမိနစ္ေလာက္ပဲ ခံစားလိုက္ပါ။
ေရွ႕ကအေၾကာင္း ေနာက္ကအၾကာင္းေတြ ဆြဲမထည့္မိပါေစနဲ႔။ လက္ရွိကိစၥကိုပဲ ခံစားပါ။ အဲဒါလည္း သံုးမိနစ္ေလာက္ထက္ မပိုပါေစနဲ႔။ သူမ်ားေၾကာင့္ ကိုယ့္အလုပ္ပ်က္ပါတယ္။ လူေတြကို သိပ္ဂရုစို္က္မိေနရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဂရုစိုက္ပါေနာ္။ ကိုယ္ဘာျဖစ္ေနလဲ…စတဲ့ ကိစၥေတြက သူမ်ာခ်ီးမြမ္းတာ၊ ကဲ့ရဲ႔တာေတြထက္ ပိုအေရးႀကီးပါတယ္။

ကဲ…ဒါဆို ဒီေန႔ကစျပီး “ခ်ီးမြမ္း သံုးမိနစ္၊ ကဲ့ရဲ႔ သံုးမိနစ္”ဆိုတဲ့ စကားပံုေလးကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကည့္မယ္ေနာ္။

minkoko110