ရိုးရာအစားအစာ

ခရီးသြားျခင္းရဲ႕ အဓိကအက်ဆံုး အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုကေတာ့ ေဒသခံအစားအစာေတြကို အရသာခံႏိုင္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကမၻာေပၚက ႏိုင္ငံအသီးသီးမွာ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးခ်င္းစီရဲ႕ အရသာအေကာင္းဆံုး၊ နာမည္အႀကီးဆံုး အစားအေသာက္ေလးေတြ ႐ွိပါတယ္။ ဟိုတယ္ႀကီးေတြမွာ တက္စားမွ သူတို႔ႏုိင္ငံ၊ သူတို႔လူမ်ိဳးရဲ႕ ေဒသစာေတြကို ျမည္းစမ္းႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ Street Food လို႔ေခၚတဲ့ လမ္းေဘးစာ ေလးေတြကမွ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ၊ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးရဲ႕ ယဥ္ေက်းမႈနဲ႔ ႐ိုး႐ာဓေလ့ကို ထင္ဟပ္ေစႏိုင္မွာပါ။ ကမၻာ့ႏိုင္ငံအသီးသီးက နာမည္ေက်ာ္လမ္းေဘးစာေလးေတြကေတာ့…

၁။ တို႐ွည္ (အိႏၵိယ)

အိႏၵိယႏိုင္ငံမွာေတာ့ တို႐ွည္ကို masala dosa လို႔ေခၚၿပီး အရသာ႐ွိလြန္းလို႔ တစ္ကမၻာလံုးက သိၾကပါတယ္။ အရင္တုန္းကေတာ့ ဒီအစားအစာကို အိႏၵိယႏိုင္ငံ ေတာင္ပိုင္းမွာသာ လူႀကိဳက္မ်ားၿပီး အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ ႏိုင္ငံတိုင္းလိုလုိမွာ ရ႐ႇိေနႏိုင္ပါၿပီ။ ဆန္မႈန္႔၊ ဆား၊ ဆီ၊ မတ္ပဲေလွာ္၊ င႐ုပ္သီးစိမ္း၊ ဟင္းေမႊးရြက္၊ မုန္ညင္းေစ့အႏွစ္၊ အာလူး၊ ၾကက္သြန္နီ၊ နႏြင္းမႈန္႔တို႔နဲ႔ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ တို႐ွည္ဟာ အိႏၵိယႏို္င္ငံရဲ႕ နာမည္အႀကီးဆံုး လမ္းေဘးစာတစ္မ်ိဳးပါ။

၂။ Doner Kebab (တူရကီ)

ဂ်ာမနီစတိုင္ Doner Kebab ကို တံစို႔ထိုးအသားကင္လို႔ပဲ ႐ိုး႐ိုးေလးေခၚၾကၿပီး ၁၉၇၀ ခုႏွစ္ေလာက္က ဂ်ာမနီႏို္င္ငံ၊ ဘာလင္ၿမိဳ႕က တူရကီလူမ်ိဳး ေရႊ႕ေျပာင္းေနထိုင္သူေတြ မိတ္ဆက္ေပးရာမွ နာမည္ေက်ာ္လာခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာ ဒီအစားအစာေလးဟာ ဂ်ာမနီနဲ႔ ဥေရာပတိုက္မွာ လူႀကိဳက္အမ်ားဆံုး လမ္းေဘးစာေတြထဲက တစ္ခုျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ Kebab အသားကင္ကို သိုးသား၊ အမဲသား၊ ၾကက္သား၊ ဆိတ္သားတို႔နဲ႔ ျပဳလုပ္တတ္ၾကပါတယ္။

၃။ ဖတ္ထိုင္း (ထိုင္း)

ဖက္ထိုင္းက CNN Travel ရဲ႕ ကမၻာ့အေကာင္းဆံုး အစားအစာစာရင္းထဲမွာ Top 10 ဝင္တဲ့ နာမည္ႀကီး ထိုင္းလမ္းေဘးစာ တစ္မ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ ဆန္ေခါက္ဆြဲျပားကို ေမႊေၾကာ္ေၾကာ္ထားၿပီး တို႔ဟူး၊ ၾကက္ဥ၊ ငံျပာရည္၊ ပုစြန္၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ မန္က်ည္းသီးအႏွစ္၊ သၾကား၊ င႐ုပ္သီးတို႔နဲ႔ ေရာေႏွာျပဳလုပ္ထားတာပါ။ အေပၚကေန သံပုရာသီးျခမ္းနဲ႔ ေျမပဲဆန္ေလးေတြလည္း အုပ္ထားေပးပါတယ္။ ဖတ္ထိုင္းကို ဒုတိယကမၻာစစ္တြင္းတုန္းက ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ အစာေရစာျပတ္ေတာက္ေနခ်ိန္မွာ တီထြင္ခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ထိုင္းႏိုင္ငံရဲ႕အဓိက လမ္းေဘးစာတစ္မ်ိဳး ျဖစ္ေနပါၿပီ။

၄။ ဆာ႐ွိမီ (ဂ်ပန္)

အရသာ႐ွိတဲ့ ဒီဂ်ပန္ အစားအစာေလးကေတာ့ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ ျပင္ပမွာေတာင္ ထင္႐ွားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဂ်ပန္မွာစားရင္ေတာ့ အေကာင္းစားအရသာကို ခံစားႏိုင္မွာေပါ့။ စိတ္ကူးယဥ္ၾကည့္ပါ။ ဂ်ပန္စားဖိုမွဴး တစ္ေယာက္က ကိုယ့္ေ႐ွ႕မွာတင္ ငါးႀကီးတစ္ေကာင္ကို လွီးျဖတ္ျပေနၿပီး ခ်က္ခ်င္းပဲ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ တည္ခင္းဧည့္ခံတာကို။ ဆာ႐ွိမီဆိုတာ ငါးအစိမ္းတစ္မ်ိဳးကို ဒီတိုင္းစားရတဲ့ ဂ်ပန္လမ္းေဘးစာ တစ္မ်ိဳးျဖစ္ၿပီး ဆယ္လ္မြန္ငါးတို႔၊ တူနာငါးတို႔ဟာ ဆာ႐ွိမီရဲ႕နာမည္အႀကီးဆံုး ပါဝင္ပစၥည္းေတြပါ။
၅။ အသားလံုး (အီတလီ)

အီတလီလို Arancini လို႔ေခၚၿပီး လိေမၼာ္သီးေလးလို႔ အဓိပၸာယ္ရတဲ့ အီတလီလမ္းေဘးစာထဲမွာ လိေမၼာ္သီးတစ္ဖတ္ေတာင္ မပါဝင္ပါဘူး။ လိေမၼာ္သီးေလးလို လိေမၼာ္ေရာင္သမ္းေနၿပီး လံုးဝန္းတဲ့ ပံုသ႑ာန္ေၾကာင့္ လိေမၼာ္သီးေလးလို႔ ေခၚၾကတာပါ။ ဒီအီတလီအစားအစာေလးကိုေတာ့ အသားကို ခရမ္းခ်ဥ္သီးေဆာ့စ္၊ အီတလီကြ်ဲႏို႔ဒိန္ခဲ၊ ပဲေစ့တို႔နဲ႔ေရာၿပီး ေပါင္မုန္႔စေလးေတြနဲ႔ ေရာေၾကာ္ထားတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ၁၀ ရာစုႏွစ္ကတည္းက စစ္စလီကြ်န္းဆြယ္မွာ စတင္ေပၚေပါက္ခဲ့ၿပီး စပိန္နဲ႔ဥေရာပတဝွမ္းမွာေတာ့ နာမည္အႀကီးဆံုး လမ္းေဘးစာေလးတစ္မ်ိဳးပါ။

၆။ ၾကက္ေျခေထာက္ (တ႐ုတ္)

တ႐ုတ္လူမ်ိဳးေတြဟာ ၾကက္ေျခေထာက္ကို ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာစားသံုးၾကပါတယ္။ တ႐ုတ္လူမ်ိဳး အမ်ားအျပား အေျခခ်ေနထိုင္ေနတဲ့ မႏၱေလးၿမိဳ႕က ညေစ်းမွာ ႏူးအိေနတဲ့ ၾကက္ေျခေထာက္ေပါင္းကို စားဖူးမယ္ဆိုရင္ ဒီအစားအစာေလးဟာ အလြန္အရသာ႐ွိတဲ့ လမ္းေဘးစာေလးဆိုတာကို သိထားၿပီးျဖစ္မွာပါ။ တ႐ုတ္လူမ်ိဳးေတြဟာ ၾကက္ေျခေထာက္စားေပးျခင္းဟာ က်န္းမာေရးအတြက္ ေကာင္းတယ္လို႔လည္း ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ ၾကက္ေျခေထာက္ကိုေပါင္းၿပီး င႐ုပ္သီးတို႔၊ ဘာဘီက်ဴးေဆာ့စ္တို႔နဲ႔ စီမံျပဳလုပ္ထားတတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဆားရည္စိမ္တာတို႔၊ ၾကြပ္ၾကြပ္ေၾကာ္စားၾကတာတို႔လည္း ႐ွိပါတယ္။

Source: Brightside
copy @ Duwun